In februari stond het ZinCafé Hilversum in het teken van geweldloosheid. Een interessant thema in een tijd waarin het aantal gewapende conflicten wereldwijd toeneemt.
Greetje Witte-Rang vertelde over het werk van Kerk en Vrede, een vereniging die werd opgericht na de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Nooit meer oorlog, was de gedachte. In plaats daarvan moest worden geïnvesteerd in dialoog en diplomatie, voordat een conflict kan losbreken.
Vreedzaam verzet in WO-II
Volgens Greetje Witte-Rang waren er in de jaren dertig, in aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, een aantal momenten waar op het diplomatieke vlak een andere koers ingeslagen had kunnen worden. Tijdens de oorlog zat een aantal leden van Kerk en Vrede in het (ongewapende) verzet. Zij deden bijvoorbeeld mee aan stakingen. Zo probeerden ze duidelijk te maken dat ze het niet eens waren met het Nazi-regime.
En Oekraïne dan?
Dat het onderwerp veel losmaakt, bleek bij het nagesprek. Natuurlijk kwam het ook op het recht van zelfverdediging in het geval van een aanval. Greetje Witte-Rang bleef benadrukken dat alle diplomatieke wegen bewandeld moeten om een conflict te voorkomen.
Hoe zit het dan met de oorlog in Oekraïne? Die is al vier jaar bezig en we kunnen toch niet anders dan Oekraïne steunen?
Vreedzaam protest
Een aantal mensen vertelde zich machteloos te voelen, wat kunnen wij betekenen in het grote wereldgeweld? Iemand benoemde de vreedzame protesten in het Amerikaanse Minneapolis tegen de aanwezigheid van ICE-agenten in de stad. Deze protesten maakten indruk en lijken effect te hebben. Het was een hoopvol einde van een avond waarin we geconfronteerd werden met ingewikkelde vragen over grote conflicten.
Nieuw conflict
Drie dagen later begonnen Israël en de Verenigde Staten met het bombarderen van Iran. Opnieuw een conflict dat niet via diplomatieke weg voorkomen kon worden.